Traumatherapie voor PTSS, psychotrauma en chronische stress

… omdat de tijd niet alle wonden heelt ...

Specialist in de behandeling van volwassenen met (complexe) PTSS, vroegkinderlijke traumatisering, hechtingsproblematiek en stressgerelateerde lichamelijke klachten.

Al voelt dat vaak wel zo; trauma is geen levenslange veroordeling!

“Getraumatiseerde mensen voelen zich chronisch onveilig in hun eigen lichaam: het verleden blijft zich opdringen als een aanhoudend knagend gevoel van onbehagen. Het lichaam wordt doorlopend bestookt met interne alarmsignalen en zo wordt iemand, in een poging deze processen te beheersen, een expert in het negeren en verdoven van hun meest wezenlijke gevoelens.
Zij leren zich zo te verbergen voor zichzelf.”

Bessel van der Kolk

PTSS, complex trauma en chronische stress

Wat is trauma?


Sommige gebeurtenissen kunnen zo schokkend en overweldigend zijn dat zij een enorme aanslag doen op ons vermogen tot normale en flexibele aanpassing, onze veerkracht. We spreken van overweldigende gebeurtenissen wanneer deze gebeurtenissen gepaard gaan met een intens gevoel van machteloosheid (je bent dan als het ware 'bevroren' omdat je niet kunt vluchten of jezelf kunt verweren) en een acute ontwrichting van het dagelijkse leven. Ook kunnen meerdere gebeurtenissen, die op zichzelf minder schokkend of ingrijpend zijn, of langdurige stressvolle omstandigheden tot een intens gevoel van machteloosheid en angst leiden. Belangrijk bij deze omschrijvingen is in ieder geval steeds dat iemands beleving van de gebeurtenis centraal staat. Waar het voor de een om een ingrijpende gebeurtenis gaat, is het voor een ander overweldigend. Niet iedereen ontwikkeld blijvende klachten als gevolg van een overweldigende ervaring.

 

Traumatische ervaringen

Wanneer iemand in zijn of haar reacties op een schokkende gebeurtenis blijft steken in de intense machteloosheid en vaak bijbehorende gevoelens van angst, woede, schuld, afschuw of eenzaamheid, spreken we van een psychotrauma of een traumatische ervaring. Iemand is dan niet meer in staat die ervaring te verwerken. Als (veelal onbewust) de herinnering aan de schokkende gebeurtenis opgeroepen wordt (getriggered heet dat), dan worden de gevoelens (bijvoorbeeld de machteloosheid en angst) van destijds opnieuw in alle hevigheid ervaren. Er is dan sprake van een posttraumatische stress-stoornis (PTSS) of een daaraan verwante verwerkingsstoornis. Met andere woorden: het zenuwstelsel blijft in een, soms chronische, staat van ontregeling.

 

Er is geen duidelijke scheidslijn aan te geven tussen een schokkende gebeurtenis en een psychisch trauma. Het is evenmin mogelijk om duidelijk te voorspellen welke gebeurtenis alleen maar schokkend is en welke tot een traumatische reactie leidt. Soms reageert iemand in eerste instantie alleen maar geschokt, maar raakt men later alsnog getraumatiseerd wanneer men zich achteraf realiseert wat er werkelijk had kunnen gebeuren. Soms ontwikkeld iemand zelfs traumatische klachten voor een gebeurtenis die nog niet heeft plaatsgevonden, maar die zou kunnen gebeuren.

 

Enkelvoudig, meervoudig of complex

Hierboven gaat het voornamelijk over een op zichzelf staande schokkende ervaring welke tot PTSS kan leiden. We hebben het dan over een enkelvoudig trauma. Deze is gewoonlijk binnen redelijk korte tijd met succes te behandelen. Lastiger wordt het wanneer er sprake is van meerdere nare ervaringen gedurende langere tijd. We spreken dan van een meervoudig trauma. Dit staat voor chronische, zich herhalende nare gebeurtenissen, zoals herhaaldelijk seksueel misbruik, veelvuldige pesterijen of steeds niet geloofd worden binnen een narcistische relatiedynamiek. Wanneer de klachten zich voordoen in meerdere leefdomeinen zoals in het gezin, werk, relaties en zelfzorg dan is er veelal sprake van complex trauma (ook wel complexe PTSS genoemd) als gevolg van een enkel- of meervoudig trauma.

 

Vroegkinderlijk trauma

Indien de traumatisering zich voordoet vóór het 18e levensjaar, dan spreekt men van vroegkinderlijke traumatisering. Dit is met name beschadigend vanwege de grote impact die dergelijke gebeurtenissen of perioden aan gebeurtenissen hebben op de ontwikkeling. Hoe eerder in de ontwikkeling dit is begonnen, hoe groter vaak de impact op de rest van het leven. Wanneer de overweldiging en/of emotionele verwaarlozing al is begonnen vóór het 4e levensjaar, dan ontstaan er vaak (ernstige) dissociatieve klachten, soms met een gevoelde innerlijke fragmentatie. Dit laatste staat bekend als de Andere Gespecificeerde Dissociatieve Stoornis (AGDS) of Dissociatieve Identiteits Stoornis (DIS).

 

Chronische stress

Het meemaken van overweldigende gebeurtenissen kan leiden tot sterke ontregeling van het stress-systeem. Gewoonlijk zal dit systeem na verloop van tijd terugkeren naar een meer functioneel niveau waardoor de klachten en symptomen zullen afnemen. Door bepaalde omstandigheden kan de ontregeling echter een meer chronisch verloop krijgen; het stress-systeem keert dan niet meer terug naar in de 'rust-stand'. Een chronisch ontregeld stress-systeem heeft vele gelijkenissen met trauma door de hypergevoeligheid van het limbisch systeem.

Trauma en het Limbisch systeem

Limbisch systeem

Het limbisch systeem (ook wel middenbrein, emotionele brein of zoogdierenbrein genoemd) bestaat uit een complex samenwerkend systeem dat in verbinding staat met vrijwel alle functies binnen het lichaam. Het is betrokken bij emoties, geheugen, leren en gedrag. Om inzicht te krijgen hoe belangrijk dit systeem is bij trauma en chronische stress volgt hieronder een toelichting op enkele structuren van dit hersengebied.


Cingulate Gyrus

Dit deel is speelt een rol bij autonome functies zoals hartritme, bloeddruk en aandacht. Het ontvangt sensorische signalen vanuit de thalamus en stuurt signalen naar o.a. de hippocampus en amygdala. Op deze manier richt het onze aandacht op wat er nodig is voor ons voortbestaan door geheugen te koppelen aan een gevoel: pijn of plezier. Het zorgt er dus voor dat we leren waar we van weg moeten blijven en waar we toe aangetrokken worden. Door traumatische ervaringen, infecties en letsel kan dit gebied hypergevoelig raken waardoor het de 'angstnetwerken' steeds meer gaat activeren. De wereld gaat als het ware steeds meer als een bedreiging aan voelen.


Basal Ganglia

Dit gebied bestaat feitelijk uit meerdere kleine gebieden die samen verantwoordelijk zijn voor de planning, aansturing en het automatiseren van beweging, houding en evenwicht. Daaronder valt ook de aansturing van de ogen en onze spraak. Ze verbinden daarmee de thalamus met de motorische cortex. Maar dit gebied is ook betrokken bij motivatie, beloning en emotieregulatie (en bijdragen aan het ontwikkelen van verslaving), en denkfuncties en taalfuncties. Niet verwonderlijk dus dat we letterlijk uit ons evenwicht gebracht kunnen worden door schokkende ervaringen. Of het sprakeloos ondergaan...


Thalamus

De thalamus ligt anatomisch gezien boven de hypothalamus en vormt de poort naar de hersenschors (cortex) en is verantwoordelijk voor het filteren van de signalen (behalve geur) tussen de cortex en het limbisch brein. Daarmee is het betrokken bij waken, slapen, bewustzijn, alertheid, motoriek en emotionele gebeurtenissen. Wanneer het filter niet goed werkt, bijvoorbeeld vanwege (chronische) stress, dan kan er een overgevoeligheid ontstaan voor o.a. licht, geluid of aanraking. Ook kan het slaapritme verstoord raken.


Hypothalamus

Dit gebied is verbonden met grote delen van het centrale zenuwstelsel en is het controlecentrum van vele autonome functies. Het zorgt voor evenwicht in het cardiovasculair systeem, lichaamstemperatuur, hormoonhuishouding, sensorische verwerking en de spijsvertering (waaronder de sensaties van honger en dorst). De hypothalamus heeft op deze wijze de taak om alle binnenkomende sensaties vanuit het lichaam en de zintuigen bij elkaar te brengen tot een persoonlijke ervaring. Deze ervaring wordt vervolgens samen met de gevoelens en betekenis die het bij ons oproept opgeslagen in ons geheugen door de hippocampus.


Hippocampus

Dit hersengebied houdt zich voornamelijk bezig met het vastleggen (consolideren) van geheugen; korte termijn naar lange termijn. Het helpt nieuwe herinneringen vormen waarbij emoties verbonden worden met sensorische informatie (zoals geur, geluid, visuele beelden). Daardoor kunnen we, door ergens aan terug te denken, het ons als het ware weer 'levendig herinneren' als persoonlijke ervaring.


Amygdala

Dit gebied staat bekend als het angstcentrum, de alarmcentrale. Feitelijk worden alle emoties verwerkt door de amygdala, maar het is met name gericht op het monitoren van dreiging en gevaar. Wanneer een situatie als bedreigend wordt gezien dan zorgt de amydala er voor dat ons stress-systeem (o.a. het sympatisch zenuwstelsel) geactiveerd wordt en we klaar zijn om ons te verdedigen of te vluchten.


Samengevat is een belangrijke functie van het limbisch systeem om te bepalen of iets veilig of bedreigend is voor ons. Geheugen speelt hierbij een belangrijke rol. We hoeven niet steeds opnieuw uit te vinden of iets veilig of bedreigend is, maar herinneren ons dit van een vorige keer dat we het meemaakten. Dit herinneren kan gaan over concrete gebeurtenissen, maar ook over het ziek zijn geworden van een virus of voedselvergiftiging. Het limbisch systeem zal zich ook deze dreiging 'herinneren' en dus de volgende keer alarmsignalen afgeven, wat ons stress-systeem zal activeren. Hoe heftiger de situatie (o.a. overweldigende ervaring of ernstige ziekte) en hoe vaker dit gebeurt, hoe groter de kans op een blijvende ontregeling van dit 'alarmsysteem'. Steeds meer zal aangemerkt wordt als bedreigend voor ons voortbestaan en de chronische stress zal steeds meer gezondheidsklachten geven.

Neuroplasticiteit: probleem én oplossing

Neuroplasticiteit

Het fenomeen neuroplasticiteit bestaat al zo lang als er leven is op deze planeet. De werking ervan heeft echter slechts redelijk recent meer bekendheid gekregen. Lang werd binnen de (neuro)psychologie en wetenschap aangenomen dat wanneer het brein eenmaal volgroeid is, alle functies vastliggen. Wat je eenmaal hebt geleerd, de ervaringen (ook de traumatische!) die je hebt opgedaan, liggen voor altijd vast. Ook de beperkingen als gevolg van hersenletsel zijn blijvend... je hebt er maar mee te leren leven...


Inmiddels is herhaaldelijk aangetoond dat dit niet helemaal klopt. Hoewel niet alle 'schade' ongedaan gemaakt kan worden, is er veel meer herstel mogelijk dan men voorheen dacht. Het brein is namelijk in verregaande mate in staat om zichzelf te reorganiseren en aan te passen door nieuwe neuronale verbindingen aan te leggen en oude op te ruimen. Veelal gebeurt dit zonder dat we ons hiervan bewust zijn.

Laat nou juist neuroplasticiteit - het reorganiseren en aanpassen van het brein - zowel ons grootste probleem als onze grootste kracht vormen. Zoals is uitgelegd vormt het limbisch systeem een complex en goed op elkaar afgestemd geheel. Door allerlei vormen van trauma kan dit systeem echter ontregeld raken waardoor er klachten en symptomen ontstaan. De balans raakt verstoord waardoor je in een neerwaartse spiraal raakt. Neuroplasticiteit zorgt er dan voor dat het brein in een disfunctionele staat van aanhoudend 'alarm' (angst en stress) terecht kan komen waardoor de klachten aanhouden of zelfs verergeren.


Sterker nog; hoe meer je je laat leiden door je klachten, bijvoorbeeld door steeds meer situaties (triggers) te gaan vermijden, hoe sterker de disfunctionele verbindingen in het brein worden. Vermijding geeft op de korte termijn wat rust, maar op de lange termijn versterkt het deze disfunctionele verbindingen.


Om deze disfunctionele cyclus te doorbreken is het nodig om het lymbisch systeem te leren dat het weer kan ontspannen; het alarm mag uit. Hierbij maken we gebruik van hetzelfde fenomeen als waar het mee begon: neuroplasticiteit. Met de juiste methoden en interventies verzwakken of verbreken we de disfunctionele neuronale verbindingen en stimuleren de helpende verbindingen. Dit vraagt gewoonlijk de nodige tijd om die nieuwe verbindingen weer sterker en effectiever te maken.

Klachten en symptomen van trauma

Onderstaande symptomen komen voort uit een (chronisch) ontregeld limbisch systeem en zenuwstelsel. Vaak is de samenhang met de oorspronkelijke beschadigende ervaring(en) niet goed meer te achterhalen. Hoe vroeger in je ontwikkeling deze ervaringen hebben plaatsgevonden, hoe lastiger de huidige symptomen te herleiden zijn. Ook de chronische ontregeling als gevolg van virus- of bacteriële infecties, exposure aan toxische middelen, etc. is vaak zeer lastig te duiden. Vanzelfsprekend zijn er nog andere symptomen en komen ook niet alle symptomen bij iedereen voor.


Angst

  • verlammende machteloosheid
  • oogcontact met anderen vermijden
  • aanhoudend gevoel van onveilig zijn

Herbeleving

  • terugkerende gedachten aan de gebeurtenis (flashbacks)
  • nachtmerries
  • steeds het gevoel hebben alsof de gebeurtenis opnieuw plaatsvindt
  • verschrikkelijk in de knoop raken als je iets ziet of hoort dat je aan de traumatische gebeurtenis herinnert
  • trillen, zweten of verlamd van schrik raken als je iets ziet of hoort dat je herinnert aan de traumatische gebeurtenis

Vermijding

  • vermijden van gedachten aan en gevoelens en gesprekken over de gebeurtenis
  • vermijden van activiteiten, plaatsen en mensen die doen denken aan de gebeurtenis
  • verdrongen herinneringen aan de gebeurtenis
  • duidelijk minder zin om dingen te doen
  • afsluiten voor anderen, het gevoel hebben er niet meer bij te horen
  • nauwelijks praten over je gevoelens
  • somberheid over je eigen toekomst

Spanning en verhoogde waakzaamheid

  • moeite hebben met inslapen of doorslapen
  • snel geërgerd zijn en last hebben van woedeaanvallen
  • concentratieproblemen
  • overdreven waakzaam en constant op je hoede zijn
  • schrikachtigheid en overgevoeligheid voor allerlei prikkels
  • chronische stress

Kenmerkende symptomen voor vroegkinderlijk trauma / complexe PTSS

  • negatief zelfbeeld
  • somberheid / depressiviteit
  • moeite met vertrouwen en intimiteit
  • gevoelens niet herkennen of kunnen verdragen
  • snel uit verbinding met jezelf gaan, soms via dissociaties
  • eenzaamheid, jezelf afzonderen
  • overmatig meegaand of juist afwerend naar anderen zijn
  • moeite met herkennen van de bedoeling van anderen
  • een sterk gevoel van leegte
  • behandelingen die op een of andere manier niet echt werken
  • meerdere, soms tegenstrijdige diagnosen krijgen

Symptomen van chronische stress

  • terugkerende hoofdpijn of migraine
  • vastzittende schouders en nek
  • somatisch onverklaarbare lichamelijke klachten
  • verdoofd gevoel in bepaalde lichaamsdelen
  • oorsuizen (tinnitus)
  • prikkelbare darmsyndroom
  • hypergevoelheid voor licht en/of geluid
  • watten in het hoofd (brainfog)
  • koortsachtige symptomen

Het komt overigens nog vaak voor dat een trauma niet herkend wordt, ook niet wanneer er al professionele hulp is ingezet. Dat is deels te verklaren door de, soms moeilijk te duiden en te herleiden symptomen, maar ook doordat er nog onvoldoende aandacht voor is binnen de hulpverlening. Dit kan dan leiden tot meerdere - soms tegenstrijdige - diagnosen, te lange behandelingen of behandelingen die beperkt of zelfs geheel niet werken. Het is daarom echt belangrijk om eerst trauma en de ontregeling zo goed mogelijk aan te pakken.

Triggers: situatie nu of situatie toen?


Wanneer er sprake is van trauma kun je gemakkelijk getriggerd worden. Soms is een trigger heel duidelijk, bijvoorbeeld de associatie met autorijden in de situatie nu roept, zonder dat je dit wil, beelden en de gevoelsreactie op aan het auto-ongeluk (situatie toen). Het voelt als het ware alsof je opnieuw het auto-ongeluk beleeft, waardoor het erg lastig wordt om vol vertrouwen auto te gaan rijden. Waarschijnlijk zul je het autorijden ook gaan vermijden  (disfunctioneel gedrag).

 

Vaker nog is het bij traumatisering niet eens heel duidelijk waardoor je getriggerd wordt en is er ineens een naar gevoel of een lichamelijke reactie bij een ogenschijnlijk onschuldige situatie. Het is daarom belangrijk om het trauma te gaan verwerken en het limbisch systeem tot rust te brengen. Daardoor is het (weer) mogelijk om in een situatie nu een gevoelsreactie van nu te hebben waardoor je op een passende, functionele manier zult kunnen reageren.

Retraumatiseringsdriehoek
Hulp bij trauma

Heb ik PTSS? Doe hier de zelftest!

Zelftest voor PTSS


 

Soms maken mensen zeer ingrijpende gebeurtenissen mee, zoals:

  • in een levensbedreigende situatie terecht komen door een ramp, een ernstig ongeluk of een brand
  • bedreigd of aangevallen worden
  • aangerand of verkracht worden
  • zien dat iemand vermoord wordt, of dood is, of ernstig gewond is
  • of horen dat er iets afschuwelijks is gebeurd met iemand die u na aan het hart ligt

 

De mogelijkheid ontstaat dat je deze traumatische gebeurtenis niet goed kan verwerken en PTSS ontwikkelt. Door middel van de onderstaande zelftest kun je zelf een eerste inschatting maken of PTSS bij jou van toepassing is. Deze test geeft overigens een minder goed beeld van de aanwezigheid van vroegkinderlijke traumatisering of hechtingsproblematiek. Mocht je vermoeden dat hiervan sprake is, neem dan contact met ons op voor meer informatie.

 

Heb je ooit in jouw leven soortgelijke dingen meegemaakt en is dat langer dan 4 weken geleden? Vul dan de volgende vragen in. Bekijk de onderstaande reacties die soms ontstaan na een traumatische gebeurtenis. Deze vragenlijst gaat over jouw persoonlijke reactie op de traumatische gebeurtenis die je hebt meegemaakt. Geef aan of je tenminste 2 maal in de afgelopen week het volgende heeft ondervonden:

01. Verontrustende gedachten of herinneringen aan de gebeurtenis die in je hoofd opkomen tegen je wil in

02. Verontrustende dromen over de gebeurtenis

03. Je gedragen of voelen alsof de gebeurtenis opnieuw plaatsvindt

04. Van streek raken door dingen die je aan de gebeurtenis herinneren

05. Lichamelijke reacties (zoals snelle hartslag, steen in de maag, zweten, duizeligheid) wanneer je wordt herinnerd aan de gebeurtenis

06. Moeilijk in slaap kunnen komen of te vroeg wakker worden

07. Geïrriteerdheid of woedeaanvallen

08. Moeite hebben met concentreren

09. Verhoogd bewustzijn van mogelijke gevaren voor jezelf en anderen

10. Gespannen zijn of schrikken van iets onverwachts

Dat waren de vragen. Heb je op deze vragenlijst 6 of meer keer het antwoord Ja gegeven, dan is het goed mogelijk dat je last hebt van een posttraumatische stress stoornis (PTSS). Het is dan raadzaam om hulp in te schakelen en nader te onderzoeken wat er speelt en welke behandeling zinvol kan zijn. Wil je dit door ons laten doen? Neem dan gerust contact met ons op.

Eerst de basis versterken?

Waarom een goede basis belangrijk is voor verwerking


 

De basis voor het verwerken van gebeurtenissen die we meemaken wordt globaal gelegd in de eerste 6 á 7 jaren van ons leven. We kunnen ons goed ontwikkelen indien onze ouders / opvoeders voldoende in staat zijn verbinding met ons te maken, af te stemmen op onze behoeften, ons vertrouwen te bieden, onze zelfstandigheid aan te moedigen en ons lief te hebben. We ontwikkelen daardoor: een stevige identiteit, de capaciteit om onszelf te reguleren bij moeilijke omstandigheden en te vertrouwen op anderen. Overweldigende ervaringen zijn daardoor beter te verwerken en de kans dat zo'n ervaring zal leiden tot trauma of PTSS is daardoor ook kleiner.

 

Indien er bij de start van je levenslijn geen goede basis is gelegd (er 'tekorten' zijn) en je ook één of meerdere belastende ervaringen in je jeugd hebt meegemaakt - de Adverse Childhood Experiences (ACE's) - dan staat je limbisch systeem al in een verhoogde staat van alarm en is je vermogen tot het verwerken van overweldigende ervaringen geringer. Dat maakt je weer kwetsbaarder voor het ontwikkelen van lichamelijke en psychische klachten. Overweldigende ervaringen later in het leven leiden daardoor ook eerder tot PTSS. Deze combinatie van ACE's en latere overweldigende ervaringen wordt complex trauma genoemd.

 

Om trauma effectief te behandelen is het daarom noodzakelijk eerst te onderzoeken of je voldoende basis hebt voor de verwerking en je zonodig te ondersteunen bij het herstellen daarvan. Vaak wordt dit in een behandeling onvoldoende meegenomen waardoor de traumabehandeling onnodig lang duurt of zelfs bijna geen effect heeft.

Levenslijn

Traumatherapie - methoden en interventies

Vanuit de kennis van hoe een ontregeld limbisch systeem zich kan uiten in klachten en symptomen wordt goed gekeken naar de wijze waarop de rust en balans te hervinden is. Bij  Traumapsycholoog wordt dan ook voornamelijk gewerkt met interventies die een neurowetenschappelijke basis hebben en gebruik maken van neuroplasticiteit om het brein en zenuwstelsel te helpen weer in een meer gereguleerde staat te komen. Alle interventies passen ook goed in een online behandeling.

EMDR en Brainspotting

EMDR staat voor Eye Movement Desensitization and Reprocessing en betreft een effectieve techniek voor traumaverwerking. Dit werkt als volgt: de behandelaar zal je vragen om aan de nare gebeurtenis terug te denken, inclusief de bijbehorende beelden, gedachten en gevoelens. Eerst gebeurt dit om meer informatie over de traumatische beleving te verzamelen. Daarna wordt het verwerkings-proces opgestart. De behandelaar zal je vragen om de gebeurtenis opnieuw voor de geest te halen. Maar nu gebeurt dit in combinatie met een afleidende stimulus in zich herhalende sets. In veel gevallen is dat door het volgen van de hand van de behandelaar (of een lichtbalk) met je ogen of door geluiden die door middel van een koptelefoon afwisselend links en rechts worden aangeboden. Ook kan gewerkt worden met fysieke stimuli zoals tappen/kloppen of 'trillers'.
Een recente ontwikkeling vanuit EMDR betreft Brainspotting, waar nog meer nadruk ligt op het natuurlijke vermogen van de mens tot het verwerken van spanning, vastzittende emoties en blokkades. In tegenstelling tot de afwisselende links-rechts oogbewegingen van EMDR werkt Brainspotting vanuit de ontdekking dat 'waar je kijkt bepaald hoe je je voelt'. Brainspotting geeft vaak een diepe verwerking binnen het limbisch systeem.

Mindfulness

Dit betreft het vermogen om opmerkzaam te zijn van gedachten, gevoelens, sensaties en patronen als reactie op interne en externe triggers op een open en nieuwsgierige manier. Je neemt de positie van onafhankelijk waarnemer in om te observeren in plaats van 'verstrikt' te raken in de inhoud. Mindfulness helpt op die manier in het herkennen en doorbreken van automatische, disfunctionele patronen die zijn ontstaan in een ontregeld limbisch systeem. Bij traumaverwerking is mindfulness een zeer belangrijke vaardigheid voor een succesvolle behandeling. Met de psycho-educatie wordt uitgelegd hoe je het mindful observeren inzet om nieuwe 'neuronale verbindingen' te maken en oude patronen op te ruimen.

Psycho-educatie

De start van elke goede behandeling bestaat uit een grondige uitleg over het behandelproces, de bestaande klachten en symptomen, en de samenhang hiertussen. Psycho-educatie is dus op zichzelf al een interventie om je te leren omgaan met de klachten en symptomen door het verwerven van kennis, vaardigheden in de omgang, meer zelfvertrouwen en door psychologische verwerking.
Bij de behandeling van trauma is psycho-educatie ook een terugkerend onderdeel in je hele proces, onder andere om nieuwe inzichten aan te reiken. Vast onderdeel is de uitleg over de ervaren klachten, triggers en het mindfull waarnemen van het spanningsveld tussen 'het toen' en 'het hier-en-nu'. Een voorbeeld van psycho-educatie tref je hierboven aan bij de toelichting over een goede basis voor de verwerking.

Lifespan Integration

Elke behandeling is er op gericht om klachten en symptomen te verminderen of geheel weg te nemen. Dit is mogelijk door het verwerken van de belastende (leer)ervaringen en overweldigende gebeurtenissen die deze klachten veroorzaken. Feitelijk worden de opgeslagen indrukken (die uit een 'geheugennetwerk' bestaat) geïntegreerd in de rest van het geheugennetwerk. Naast het rationeel weten dat de gebeurtenis voorbij is ga je dit daardoor ook zo voelen en ervaren.
Lifespan Integration is een relatief recent ontwikkelde interventie en is gebaseerd op neurowetenschappelijke inzichten over de werking van het geheugen. Door het herhaaldelijk doorlopen van je tijdlijn met persoonlijke herinneringen, integreer je doelbewust de belastende indrukken zodat daarmee de klachten afnemen of zelfs verdwijnen.

Lichaamsgerichte interventies

Eerder is al beschreven dat het lichaam en beweging onlosmakelijk verbonden is met het brein. Met name de hersenstam en het limbisch systeem zijn nauw betrokken bij beweging. Als mens worden we geboren met een serie bestaande primaire bewegingspatronen (reflexen) die ten dienste staan van zowel onze overleving als onze ontwikkeling. Wanneer deze reflexen voldoende ontwikkeld en geïntegreerd zijn dan 'weet' het brein dat het kan bouwen en vertrouwen op het lichaam. Zoals gezegd raakt het brein en ook sommige reflexen vaak ontregeld door trauma en letsel. Gerichte lichamelijke oefeningen uit de MNRI helpen om deze reflexen weer te integreren waardoor ook het limbisch systeem tot rust kan komen.

Internal Family Systems (IFS)

Tijdens de traumabehandeling werken we soms ook met verschillende traumagerelateerde aspecten of delen die je binnen jezelf kunt gaan herkennen. Vaak is dit helpend wanneer er sprake is van vroegkinderlijke traumatisering en/of hechtingsproblematiek. Alle mensen hebben 'delen' maar gewoonlijk valt dit niet op. Wanneer je veel hebt meegemaakt in je leven, zoals trauma, gaan deze delen vaak een extremere rol op zich nemen. Ook komen deze delen vaak op spanning met elkaar te staan waardoor er klachten en symptomen ontstaan. Veel voorkomende delen zijn de 'beschermers' en de 'kind-delen'.
Het werken met deze verschillende delen doen we met behulp van de Internal Family Systems (IFS) en interventies uit de schematherapie (zoals imaginaire re-scripting). Door deze effectieve methoden leer je om de verschillende, soms strijdende delen, te herkennen en meer samen te laten werken zodat je in het dagelijks leven weer beter kunt beschikken over je aangeboren veerkracht en vermogen om allerlei ervaringen goed te verwerken.

Coherence Therapy (CT)

Vele vormen van behandeling en therapie gaan er vanuit dat klachten en symptomen bestreden moeten worden. Dat het hard werken is om nieuwe inzichten en patronen te ontwikkelen zodat het beter met je kan gaan. En zeker als de klachten al lang bestaan kost het soms jaren therapie om tot verbetering te komen. Zelfs dan is er best vaak sprake van terugval in een periode waarin de klachten geheel of gedeeltelijk terugkomen.
Uit onderzoek blijkt dat de klachten en symptomen voortkomen uit aangeleerde, emotioneel beladen patronen die zich in het impliciete geheugen van het limbisch systeem bevinden. Recent onderzoek toont aan dat deze impliciete herinneringen niet alleen veranderbaar zijn, maar dat ze zelfs geheel kunnen oplossen, verdwijnen. Dit gebeurt via 'geheugen-reconsolidatie' (neuroplasticiteit) - herinneringen uit het impliciete geheugen kunnen 'unlocked' en gewist worden waardoor ook de daarmee samenhangende klachten en symptomen verdwijnen. Doordat de klachten bij de kern aangepakt worden is het resultaat veelal moeiteloos en blijvend. Dit proces wordt toegepast in Coherence Therapy, maar komt ook terug bij EMDR, IFS en de lichaamsgerichte benaderingen. Bij Traumapsycholoog passen we dit pricipe toe bij alle interventies om de behandeling zo kort en effectief als mogelijk te houden.

Safe and Sound Protocol (SSP)

Het 'Safe and Sound Protocol' (SSP) is een evidence-based interventie gebasserd op de polyvagaaltheorie. Deze theorie beschrijft de werking van ons zenuwstelsel en geeft een verklaring voor zowel de wijze waarop er disbalans kan ontstaan (o.a. door trauma) als hoe deze te herstellen. Trauma zorgt er veelal voor dat ons zenuwstelsel vast komt te zitten in een toestand van onveiligheid en gevaar. Veel klachten en symptomen zijn dan ook in verband te brengen met een (chronisch) ontregeld zenuwstelsel.
Het SSP is een laagdrempelige aanvulling op andere interventies, maar kan ook zelfstandig ingezet worden. Met behulp van speciaal bewerkte muziek die in een vaste volgorde wordt aangeboden, wordt het zenuwstelsel geholpen terug te keren in een toestand van ontspanning, flexibiliteit en veiligheid. Deze 'luistertherapie' kan dus ingezet worden als voorbereiding en stabilisatie voor traumaverwerking of als zelfstandige behandeling. Neem gerust contact op voor meer informatie.

Traumabehandeling - werkwijze en tarief

Werkwijze
Stuur via onderstaand contactformulier of Whatsapp je vraag of terugbelverzoek.
Binnen twee werkdagen neem ik contact op om de mogelijkheden te bespreken en desgewenst een intakegesprek te plannen.
Tijdens het intakegesprek onderzoeken we je vragen, ervaren klachten en verwachtingen. Voorafgaand aan dit gesprek verzoek ik je om enkele gerichte vragenlijsten in te vullen.
Na afloop van de intake krijg je advies over de behandeling en de te verwachten kosten. Desgewenst volgt hiervan een offerte t.b.v. je werkgever, verzekeraar, etc.
Indien je de behandeling wilt starten maken we een vervolgafspraak. Gewoonlijk plannen we na afloop van de sessie de volgende afspraak.
Aan de hand van de doelen die we afspreken, bespreken we regelmatig wat er nog nodig is aan sessies.
Naast de individuele sessies, betrekken we vaak ook je naasten. Veranderen doe je immers veelal samen.
Tenslotte kunnen we een terugkomsessie afspreken om de resultaten te borgen
Online traumatherapie
Ook online traumabehandeling
Tarief en vergoedingen

Sessies:

  • en een intake duren steeds één uur
  • hebben een tarief per uur van 90,- (incl. BTW)
  • kunnen op locatie of online plaatsvinden
  • plannen we in overleg wekelijks of twee-wekelijks
  • kunnen 48 uur van tevoren kosteloos verzet of geannuleerd worden
  • worden per 5 in rekening gebracht (op verzoek kunnen we dit aanpassen)
  • een telefonisch of online kennismakingsgesprek is kosteloos
  • NB: voor een eventueel (intake)verslag wordt één uur berekend

Vergoeding van de kosten:

In de behandeling wordt gebruik gemaakt van innovatieve interventies die zijn gebaseerd op (neuro-)wetenschappelijk onderzoek. Deze methoden hebben inmiddels hun effectiviteit in de praktijk ook ruimschoots bewezen. Doordat ik graag de behandeling vormgeef op basis van effectieve interventies en niet alleen met de voorgeschreven behandelvormen van de zorgverzekeraar, is er géén vergoeding mogelijk. Een verwijzing van de huisarts is daarom ook niet nodig. Mocht je met de behandeling starten is het overigens wel raadzaam de huisarts hiervan op de hoogte te brengen.


Mogelijk is je werkgever bereid (een deel van) de kosten te vergoeden of kun je hiervoor een persoonlijk budget gebruiken ten bate van je inzetbaarheid. Vaak is een werkgever bereid hier in mee te denken. Indien je traumabehandeling nodig hebt in het kader van je ziekmelding voor het werk, is het zinvol dit ook met de bedrijfsarts te bespreken. Deze kan je werkgever hierover een passend advies geven.


Indien van toepassing zijn de kosten voor een behandeling eventueel als letselschade te verhalen op de verzekering van de tegenpartij. Indien je een uitkering ontvangt kun je navraag doen bij je contactpersoon over de mogelijkheden.


Indien je nergens voor een vergoeding in aanmerking komt dan kun je de gemaakte zorgkosten opgeven aan de belastingdienst.


Wanneer je slachtoffer bent van een geweldsmisdrijf dan kom je mogelijk in aanmerking voor een geldbedrag uit het Schadefonds Geweldsmisdrijven.

Over de traumabehandelaar

Over mij:
Bert Stronks

Na een 'stroeve start' in het leven en met een omweg via de sector techniek heb ik (Bert Stronks) rond 1999 besloten om werk te maken van mijn nieuwsgierigheid voor het 'waarom mensen doen zoals ze doen'. Na de nodige studie heb ik sinds 2014 een eigen praktijk waar ik zowel traumabehandeling aanbied als arbeidsgerelateerde psychische begeleiding. Momenteel werk ik, naast mijn eigen praktijk, als psycholoog bij een centrum voor dagbehandeling van complexe PTSS in de specialistische GGZ. Daarvoor heb ik 1,5 jaar gewerkt in een kliniek voor korte, intensieve behandeling van complexe PTSS, ook in de SGGZ.


In de behandeling hecht ik grote waarde aan gelijkwaardigheid, vertrouwen, integriteit, humor, duidelijkheid en rust. Hierdoor kan een veilige samenwerking ontstaan waarin de confrontatie met datgene wat het meest pijnlijk is mogelijk wordt. Een behandeling is dan lang niet altijd alleen fijn; er mag ook resultaat verwacht worden. Om dat zo goed mogelijk te borgen investeer ik doorlopend in mijn persoonlijke en professionele ontwikkeling door zelfstudie, nascholing, reflectie en bezinning. Ook de directie feedback naar mij als behandelaar vind ik belangrijk. Dit houdt ook in dat wanneer blijkt dat je bij een andere professional betere resultaten kunt halen, we dit eerlijk zullen bespreken.

Opleiding en nascholing:
  • WO Psychologie
  • Burnout: diagnostiek & behandeling (Cure&Care)
  • Slaapklachten: diagnostiek & behandeling (Kempenhaeghe)
  • Oplossingsgerichte Korte Psychotherapie (Rino Groep)
  • Basisopleiding Cognitieve Gedragstherapie (Cure&Care)
  • Masterclass 1 & 2 online coaching (eCoachPro)
  • Innerlijke Familie basis + verdieping
  • Masterclass Positieve Psychologie (RCSW)
  • EMDR basis + vervolg (Cure&Care)
  • EMDR bij SOLK (Van Rood Training)
  • EMDR Woede-Wrok-Wraak-protocol (H. Veerbeek)
  • EMDR bij Vroegkinderlijk trauma (Cure&Care)
  • Lichamelijke aspecten van trauma en gehechtheid (Rino Groep)
  • Complex Trauma Certification Training I & II (Janina Fisher, Pesi)
  • Workshop Somatic Experiencing (Bodymind opleidingen)
  • Behandeling complexe dissociatieve stoornissen - Fase 1 (Rino Groep)
  • Traumasensitief Lichaamsgericht werken in de GGZ (Rino Groep)
  • Brainspotting seminar, fase 1, fase 2 (Pesi)
  • Imaginaire Exposure & Rescripting (Beldman opleidingen)
  • Treating Complex Trauma with IFS (Frank Anderson, Pesi)
  • Coherence Therapy (Coherence Psychology Institute)
  • Safe and Sound Protocol (Unyte - iLs)
  • MNRI Neurotactile Integration (SMEI)
  • MNRI Archetypes (SMEI)
  • MNRI Dynamic & Postural Reflex Integration (SMEI)
Unyte | iLs gecertificeerd
Ervaring met:
  • Chronische stressklachten en burnout
  • Aanhoudende Lichamelijke Klachten
  • Angst- en stemmingsklachten
  • Zelfbeeldproblematiek
  • Emotieregulatie problematiek
  • Enkelvoudige en complexe PTSS
  • Trauma door (oorlogs)geweld en (georganiseerd) misbruik
  • Problematisch middelengebruik
  • Zelfbeschadigend gedrag
  • Dissociatieve klachten, waaronder AGDS en DIS
  • Vroegkinderlijke traumatisering en geboortetrauma
  • Hechtingsproblematiek, o.a. na adoptie


AGB: 94-017309

NIP: 00217851

Psycholoog NIP

Traumapsycholoog

 

Voor traumatherapie

regio Arnhem en online

 

Bezoekadres:

Emmastraat 24 in Velp (Gld.)

Onderdeel van Stronks Psychologie

KVK: 60604301

Openingstijden

Maandag

09:00 - 17:30

Dinsdag

09:00 - 17:30

Woensdag

09:00 - 17:30

Donderdag

09:00 - 17:30

Vrijdag

- in overleg -

Zaterdag

Gesloten

Zondag

Gesloten